วันนี้มาเล่าเรื่องการลดการสูญเสียตอนกุ้งลอกคราบกันอีกครั้ง (เรื่องเดิมๆหละครับ) อย่างที่เคยขึ้นหัวข้อไว้นะครับประมาณเดือนไหนจำไม่ได้เลือนๆดู วันนี้เป็นกุ้งสายพี จะเอาเรดเจแปน (กระแสกำลังมาแรง)มาเป็นตัวประกอบเพิ่งถ่ายรูปมาวันนี้เอง ตัวนี้ผมเลี้ยงในตู้กระจกด้วยกันหลายๆตัว และชุดนี้เป็นชุดที่เลี้ยงไว้ดูและประกอบการสังเกตุเพื่อเก็บข้อมูลด้วยหลายๆด้านซึ่งก็พบบ่อยๆว่า กุ้งก้ามหาย ขาหาย หรือโดนจัดการเป็นอาหารเรียบร้อย ปัญหาเหล่านี้ล้วนเกิดขึ้นจากการลอกคราบทั้งสิ้น ซึ่งมันก็มีบางครั้งที่เราไม่เห็นตอนที่มันลอกคราบ กับตู้กระจก ขนาด 24" ที่มีกุ้งสี ขนาด 3" อยู่รวมกันถึง 10 ตัว และมีท่อหลบให้ไม่กี่อันและก้อนหินที่เอาไว้ประดับเท่านั้น
ช่วงที่มีตัวลอกคราบก็จะมีกองสอดแนมพร้อมถือมีดและจาน มารอเรียบร้อย ช่วงภาวะคับขันมันก็ไปกวนเขาทำให้ ก้าม ขา บ้างขาดแล้วแย่งไปกินซะงั้น ในขณะที่ตัวที่เพิ่งลอกเสร็จไม่มีแม้กระทั่งเรี่ยวแรงที่จะช่วยเหลือตัวเองอยู่แล้วย่อมตกเป็นเหยื่อโดยง่ายดาย บางตัวก็มาแทะกินซะทั้งๆที่ยังไม่ตาย โอ้ยโหดร้ายเหลือเกิน!! ฮ่าๆๆ
บางครั้งตัวที่ลอกคราบผ่านไปได้ด้วยดีนี่หละครับ แต่เพิ่งผ่านไปใหม่ๆ และเปลือกกุ้งก็ยังไม่แข็งพอ เรี่ยวแรงก็มีไม่ค่อยมาก นั่นหละครับมันก็มีตัวที่มากวนอีกเหมือนเดิมฮ่าๆๆ ไล่หนีบบ้าง ทำให้ตัวที่อ่อนแอนี่หละครับ ดีดตัวหนีอย่างแรงด้วยความกลัว ในขณะที่ตัวยังนิ่มๆอยู่ ก้ามครับ! ก้ามหลุดต่อหน้าต่อตา ดีดไปโดนท่อ โดนอะไรต่อมิอะไรบ้าง นั่นหละครับเป็นเหตุให้กุ้งเกิดความเสียหายอย่างหนัก ก้าม หนวด ขา ขาด ไม่สมบูรณ์ และถึงขั้นตายได้เลยทีเดียว
ถ้ามีเวลาก็หมั่นสังเกตุดูด้วยก็ดีนะครับ เห็นแล้วก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน พอเห็นว่ากุ้งกำลังจะลอกคราบก็จับใส่ตะกร้าแล้วเอาลงในบ่อหรือตู้ที่เดิมนั่นหละครับ กุ้งจะลอกคราบในนั้นซึ่งไม่มีตัวที่สามารถเข้าไปก่อความวุ่นวายได้ แล้วทิ้งไว้จนกว่าเปลือกจะแข็งค่อยปล่อยออกมาก็ได้ครับ ใช้เวลาไม่นานหรอก อย่างมากก็ประมาณ 2 วัน กุ้งเราก็จะลอกออกมาสมบูรณ์ทุกส่วน
เหตุการณ์กุ้งลอกคราบโดยที่เราไม่รู้ มันก็เป็นเรื่องปกติและเป็นเหตุสุดวิสัยอยู่แล้ว เราก็เพิ่มวิธีป้องกันได้หลายๆวิธีเช่นการเพิ่มที่หลบต่างๆ เป็นต้น ลองเลื่อนๆหาดูนะครับเหมือนเคยเขียนไว้อยู่
วันนี้ก็มาเล่าเท่านี้ก่อนนะครับ วันละนิดจิตแจ่มใส
Neng Crayfish
